Mirja van Lent - Coordinator Outreach Sociaal Psychiatrische Dienst (SPD)

Mirja van Lent
In maart 2008 stapte zij als 21-jarige voor het eerst het PCS binnen. Mirja van Lent kwam als derdejaars student van Hoge School INholland uit Nederland stage lopen bij de Sociaal Psychiatrische Dienst (SPD). Sindsdien is zij niet echt meer vertrokken.

Het contact met de cliënten vind ik het leukst


U zult haar misschien weleens op het terrein hebben zien rondlopen in het toen opvallend groene uniform van de SPD.  Mirja is geboren en getogen in IJmuiden (Noord-Holland), waar zij woonde met haar ouders, broer en zusje. Haar familie en vrienden missen haar wel, maar ondersteunen haar keuze om in het buitenland te wonen. “Ze zien dat het goed met me gaat, dat ik blij wordt van mijn werk en het naar mijn zin heb in Suriname.” Inmiddels heeft Mirja hier ook een leventje opgebouwd en vrienden om haar heen, die ook wel als familie voelen. “Ik denk dat mijn vrienden mij zullen beschrijven als; easy going, sociaal en gek op het maken van plannen.”
Mirja’s motto is: Alles komt goed en zo niet dan toch! “Ik ben best optimistisch en geloof dat er voor ieder probleem een oplossing is of in ieder geval een goede manier om er mee om te gaan.” Mirja beschrijft zichzelf als nuchter, behulpzaam, empatisch en een tikkeltje chaotisch. Haar passie komt nu vooral tot uiting in haar werk. “Ik vind het namelijk leuk om mensen te begeleiden en te zien dat zij zich verder ontwikkelen zodat zij meer tevreden zijn over zichzelf en de situatie waarin zij zitten.” Daarnaast vindt zij het leuk en belangrijk om aan haar eigen ontwikkeling te werken. Recentelijk is zij gestart met de studie Psychologie, wat zij heel interessant en leuk vindt, maar ook veel tijd kost. Mirja besteed haar vrije tijd vooral aan leuke dingen doen met haar vrienden zoals uitgaan, spelletjes doen, lekker eten en gezellig kletsen.

Stage op de SPD
In eerste instantie wilde Mirja in Rome stage lopen, maar de taalbarrière weerhield haar hiervan. De keuze werd uiteindelijk tussen Suriname en de Nederlandse Antillen. “De Surinaamse cliënten met wie ik werkte vond ik leuk en mijn Surinaamse collega’s vertelden altijd zo enthousiast over Suriname. Het besluit was dus al gauw genomen.
Het PCS was als enige geestelijke gezondheidsinstelling een logische stageplek voor haar studie pedagogiek met als minor GGZ agoog. Bij de SPD heeft Mirja tijdens haar eerste stage vijf maanden lang meegedraaid en een draaiboek voor de crisisopvang geschreven. Het was in eerste instantie de bedoeling om terug te komen en de crisisopvang als afstudeerproject te gebruiken. In afstemming met de manager van de SPD, Henk Amstelveen, is de opdracht veranderd naar het schrijven van een onderzoek en verbeterplan voor de Outreach bij de SPD, om de kwaliteit van die zorg te helpen verbeteren. “Eigenlijk ben ik Outreach nu zelfs leuker gaan vinden dan crisisopvang”, lacht Mirja. In het interview vertelt ze over haar enthousiasme toen PCS haar na haar studie vroeg om te blijven werken, om na  te gaan of haar plan ook in de praktijk werkte. “Ik kon het niet laten, ik vond het toch zo een uitdaging.”

Outreach
Inmiddels werkt Mirja nu al sinds januari 2010 als coach/coördinator van de Outreach op de SPD. Zo is ze dagelijks bezig met alles om de outreach heen te regelen. Ook begeleidt zij zijdelings cliënten en coacht zij medewerkers die op de outreach werken. Het leukst van haar werk vindt ze het contact met de cliënten, maar het bedenken van nieuwe dingen, oplossingen voor problemen zoeken, het maken van verbeterplannen bevalt haar ook best.
Op de SPD heerst onder de collega’s een sfeer van verantwoordelijkheid en zorg voor de cliënten. “Bij de Outreach ben je zelf verantwoordelijk voor je cliënten; je wilt dat het goed met ze gaat, je bouwt echt een hechte band met ze op”, vertrouwt Mirja PCS Intern toe. De Outreach bloeit weer extra sinds er nieuwe voltijdse medewerkers voor de crisishulplijn zijn aangetrokken. Het Outreachend personeel kan daardoor meer tijd besteden aan haar eigenlijk werk.

Uitdagingen
Het werken in PCS ervaart Mirja als “positief”. Er werkt,  geeft zij aan, een groep goed gemotiveerde mensen en er is nog zoveel dat verbeterd en veranderd kan worden. Uitdagingen zijn volgens haar onder meer de communicatie in het PCS en meer samenwerking met verschillende disciplines. “Ik ben blij dat ik een steentje hieraan mag bijdragen. In de drie jaar dat ik hier ben is er al zoveel ten goede veranderd, qua inrichting en kwaliteit van de zorg.”

Bijzondere momenten
In december vorig jaar mocht Mirja samen met haar Outreach Team de ‘Team Excellence Award’ in ontvangst nemen. Alhoewel ze op dat moment met de feestdagen, op vakantie was in haar geboorteland, vindt ze de prijs “prachtig”. “Het is een goed gevoel als je werk gewaardeerd wordt door PCS.”

Ook de decentralisatie van de zorg, de start van de samenwerking in Moengo en Albina medio 2010 ziet ze als één van de hoogtepunten. Psychiatrische hulpverlening is daar, maar ook over het gehele land, hoognodig. Mirja: “Je ziet dat de mensen het echt nodig hebben blij zijn dat de zorg beter bereikbaar en toegankelijk wordt. Het is veel toegankelijker als je de zorg dichter bij huis brengt.”

De laatstgehouden opendag van de SPD typeert ze ook als één van bijzondere momenten sinds ze bij PCS werkt. De Themadag heeft voor een stukje bekendheid gezorgd binnen het PCS. De personeelsleden reageerden positief  en hebben nu volgens mij een beter beeld van de veelzijdigheid van de SPD.

Verder zijn er op de SPD wekelijks meerder momenten waar ik blij van wordt. Onder meer therapie ontrouwe cliënten die voor zorg komen, omdat ze dit beloofd hebben aan hun outreacher; families die beter met de cliënt om kunnen gaan, omdat zij adviezen en psycho-educatie hebben gekregen van de outreacher; cliënten die vooruit gaan en hun leven weer oppakken. Deze succesjes maken het werk de moeite waard.”

Toekomst
Mirja’s contract loopt tot januari 2012 teneinde. Die datum ziet ze met gemengde gevoelens tegemoet. De gedachte voor haar om Suriname zo gauw te moeten verlaten is best moeilijk. Maar als zij weggaat, is haar wens dat de afdeling zodanig draait dat er meer routine is ontstaan en dat er een vastere werkstructuur is. “Ik wil zeker weten dat alles goed komt als ik weg ben. Dan kan ik met een gerust hart overdragen aan mijn opvolger.” besluit Mirja ferm doch bescheiden.*

Terug naar testimonials